Η ένδειξη ότι ολοκληρώθηκε μια αντιγραφή είναι χρήσιμη, αλλά δεν περιγράφει ολόκληρη την εμπειρία ανάκτησης. Για να γνωρίζουμε αν ένα αντίγραφο εξυπηρετεί την ανάγκη μας, πρέπει να μπορούμε να βρούμε και να ανοίξουμε το υλικό. Ο οδηγός DEMO προτείνει μια απλή δοκιμή με μη ευαίσθητα αρχεία, χωρίς διαγραφή των πρωτοτύπων.
Ένα μικρό δείγμα αρκεί για αρχή
Επιλέγουμε ένα δοκιμαστικό έγγραφο και μια εικόνα. Δημιουργούμε αντίγραφά τους με το εργαλείο που χρησιμοποιούμε και σημειώνουμε πού αποθηκεύτηκαν. Δεν χρειάζεται να μεταφέρουμε ολόκληρο αρχείο προσωπικών δεδομένων για να καταλάβουμε τη διαδικασία.
Στη συνέχεια ανακτούμε το δείγμα σε διαφορετικό φάκελο. Ανοίγουμε τα αρχεία και ελέγχουμε αν το περιεχόμενο είναι αυτό που περιμέναμε. Αν η διαδικασία απαιτεί λογαριασμό ή ειδικό πρόγραμμα, καταγράφουμε και αυτή την προϋπόθεση. Ένα αντίγραφο που υπάρχει αλλά δεν ξέρουμε πώς να το χρησιμοποιήσουμε παραμένει εκκρεμότητα.
Η ονομασία βοηθά την επιστροφή
Οι φάκελοι με σαφή ημερομηνία και περιγραφή είναι ευκολότερο να αναγνωριστούν. Αποφεύγουμε ονόματα όπως «τελικό νέο τελευταίο», που χάνουν γρήγορα το νόημά τους. Αν υπάρχουν περισσότερες εκδοχές, εξηγούμε ποια περίοδο καλύπτει η καθεμία.
Δεν θεωρούμε κάθε υπηρεσία συγχρονισμού ισοδύναμη με ιστορικό αντιγράφων. Εξετάζουμε την επίσημη τεκμηρίωση του εργαλείου για τις δυνατότητες ανάκτησης. Οι λεπτομέρειες διαφέρουν και δεν μπορούν να συναχθούν μόνο από το εικονίδιο ενός φακέλου.
Το αποτέλεσμα της δοκιμής
Κρατάμε μια σύντομη σημείωση: τι ανακτήθηκε, από πού και ποιο βήμα χρειάστηκε βοήθεια. Αν κάτι δεν λειτούργησε, διατηρούμε τα πρωτότυπα και διορθώνουμε τη διαδικασία πριν βασιστούμε σε αυτή. Η επανάληψη ενός μικρού, κατανοητού ελέγχου είναι πιο χρήσιμη από την αόριστη βεβαιότητα ότι κάπου υπάρχουν όλα τα αρχεία.
